Nieuws.

Oranje toont WK-potentie in wereldbeker Manchester

De wereldbekerwedstrijd op de baan in Manchester liet afgelopen weekeinde zien dat de Nederlandse pistiers wel eens hoge ogen zouden kunnen gooien op het WK op de baan in Apeldoorn volgend jaar. Met name de sprinters imponeerden met zeges op de sprint voor Harrie Lavreysen en de keirin voor Matthijs Büchli en scoorden nog tal van podiumplaatsen.

De twee belangrijkste sprintonderdelen gingen daarmee op Britse bodem naar vaderlandse sprinters. Lavreysen was namens de KNWU-selectie simpelweg onklopbaar in het sprinttoernooi. “Voor het eerst had ik het gevoel dat ik enkele manches foutloos heb gereden, dat geeft een fijn gevoel en veel vertrouwen. Richting het WK in Apeldoorn wil ik nog zo vaak als mogelijk sprintritten rijden op dit niveau, omdat ik daar van leer” liet hij weten. Matthijs Büchli won net als een week eerder in Pruszkow met overtuiging het keirintoernooi. Nadat hij een dag eerder zwaar was gevallen in de halve finale van de sprint, pakte hij – dik ingepakt – toch weer ‘gewoon’ het goud namens BEAT Cycling Club. Daar verbaasde hij ook zichzelf mee. “Ik had er vanmorgen geen vertrouwen in. Ik wilde de eerste heat dan ook als testcase gebruiken. Uiteindelijk verliep het toernooi heel goed en heel snel. Blijkbaar heb je geen nadelige gevolgen van zo’n val als je in vorm bent.” Op de openingsdag hadden de mannelijke sprinters al zilver (BEAT) en brons (KNWU-selectie) veroverd op de teamsprint. De mannen in oranje hadden in de kwalificatie de snelste tijd neergezet. Op de kilometer greep Theo Bos als vierde maar net naast nog een medaille.

Ook vrouwen scoren
Bij de vrouwen leverden de teamsprint (vierde) en de 500 meter geen prijzen op, maar op de keirin en de sprint mengden Shanne Braspennincx (KNWU) en Laurine van Riessen (Matrix) zich wel in de strijd om de podiumplaatsen. Op de keirin werd in de finale gevallen. Achter een onaantastbare Kristina Vogel reed Shanne Braspennincx ongehinderd naar het zilver. Laurine van Riessen kon de val nog net ontwijken en greep brons. Op de sprint was het juist de renster van Matrix die tot de finale door wist te dringen en zilver veroverde. Braspennincx verloor haar duel om het brons. In het sprinttoernooi meldde ook Elis Ligtlee zich: vijftien maanden na haar gouden race op de Olympische Spelen in Rio keerde ze terug op het hoogste mondiale baanniveau. Met een zevende tijd in de kwalificatie kon ze goed leven, ze strandde uiteindelijk bij de laatste zestien. “Maar met mijn tijd van 11 seconden in de kwalificatie was ik erg tevreden. Hier kan ik verder mee. Ik weet dat ik hard moet werken de komende maanden, maar wil er graag staan op het WK in Apeldoorn.” Bondscoach Bill Huck liet weten dat niet de namen tellen, maar de tijden en de uitslagen in zijn uiteindelijke WK-selectie. “In de hele breedte beschikken we met het oog op Apeldoorn over een zeer sterke selectie. Uiteindelijk zullen de mensen met de beste tijden en de beste WB-resultaten Nederland vertegenwoordigen op het wereldkampioenschap. Er is veel onderlinge competitie, maar dat is alleen maar goed voor het niveau.”

Op de duuronderdelen veroverde Wim Stroetinga nog een bronzen plak. Daarmee meldde de renner uit Nijkerk zich weer op het hoogste niveau na zijn zware val op het EK op de baan in Berlijn een maand eerder. Met Kirsten Wild ontbrak in Manchester een vaste waarde op het podium. Zij is uiteraard op het WK in Apeldoorn wel weer van de partij.

Wil je met eigen ogen zien hoe de Nederlandse sprinters voor de medailles strijden op het belangrijkste wielertoernooi van het jaar, bestel dan snel kaarten. De tribunes vullen zich in razendsnel tempo. Kijk snel hier voor tickets.

Foto: Tim de Boer